Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ε' τάξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ε' τάξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2020

μάθημα μουσικής Ε' τάξη, 20ο

 βιβλίο μαθητή  http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2180/Mousiki_E-Dimotikou_html-empl/index20.html


φωτόδεντρο 

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης - Θρήνοι, θρύλοι, παραδόσεις

http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8801

25η Μαρτίου 1821


(1ο ακουστικό Τη Υπερμάχω, 


«Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, 

ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,

 ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.

 Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, 

ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, 

ἵνα κράζω σοι• Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε».



2ο ηχητικό Δώδεκα ευζωνάκια, 


Δώδεκα ευζωνάκια 

Δώδεκα ευζωνάκια τ’ αποφασίσανε
στον πόλεμο να πάνε, Παναγιά μου, να πολεμήσουνε.

Στο δρόμο που πηγαίνουν, στη μαύρη θάλασσα,
μαύρη φουρτούνα πιάνει ξεσκίζει τα πανιά.
Bοήθα Παναγιά μου να τα γλυτώσουμε
κι όσα καντήλια έχεις να σ’ τ’ ασημώσουμε.
Δεν κλαίγω το καράβι, δεν κλαίγω τα πανιά,
μον’ κλαίγω τα ναυτάκια, τα δώδεκα παιδιά.
Eμείς κι αν θα χαθούμε το γράφει η μοίρα μας,
διότι πολεμούμε για την πατρίδα μας.


3ο ακουστικό (Θούριος αλλιώς) , 

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη Ζωή
παρά σαράντα χρόνια
σκλαβιά και φυλακή... 



4ο πήραμε την Τριπολιτσά, 5ο Άκρα του τάφου, 6ο Τσάμικος, 7ο Εθνικός Ύμνος)

Ελληνική Σημαία



βιβλίο εργασιών http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/music_e/erg/erg_34_50.pdf

Διονύσιος Σολωμος


Νικόλαος Μάντζαρος













Τραγούδια 25ης Μαρτίου 1821



O Eυαγγελισμός της Θεοτόκου



https://www.youtube.com/watch?v=HotBMyvvWTI&feature=emb_title

ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον
και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις
ο Υιός του Θεού, Υιός της Παρθένου γίνεται
και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται
Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν,
Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου.




https://www.youtube.com/watch?v=JyUHl31e1-c&feature=emb_title

ΤΗι ΥΠΕΡΜΑΧΩι
Κοντάκιον
Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια,
ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια
αναγράφω Σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε.
Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον
εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον,
ίνα κράζω σοι «Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.»




https://www.youtube.com/watch?v=HPTVj3inKvs&feature=emb_title
ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ(2)

Σαράντα παλληκάρια από τη Λε-, από τη Λεβαδειά
(πάνε για να πατήσουνε την Τροπό-, μωρ’ την Τροπολιτσά.)(2)

Στο δρόμο όπου πηγαίνανε
γέροντα, μωρ’ γέροντα απαντούν.
- Ώρα καλή σου γέρο.
- Καλώς τα, καλώς τα, τα παιδιά.
Πού πάτε παλληκάρια, πού πάτε, ωρέ παιδιά.
- Πάμε για να πατήσουμε την Τροπολιτσά.(2)

-Έλα μαζύ μας γέρο, έλα για ο-, έλα για ορμηνειά.
- Δεν ημπορώ, παιδιά μου, γιατί εγέ-, γιατί εγέρασα.
Μόν' πάρτε τον υγυιό μου, τον μικρό-, μωρ’ τον μικρότερο,
πόχει λαγού ποδάρια κι έχει αετού, κι έχει αετού μάτια.


https://www.youtube.com/watch?v=fYmHa44sphE&feature=emb_title
ΚΛΕΦΤΟΠΟΥΛΑ

Μάνα μου, τα, μάνα μου, τα κλεφτόπουλα,(2)
τρώνε και τραγουδάνε, άιντε, πίνουν και γλεντάνε.(2)
Μα, ένα μικρό, μα, ένα μικρό κλεφτόπουλο,(2)
δεν τρώει, δεν τραγουδάει, βάι, δεν πίνει, δεν γλεντάει.(2)

Μόν’ τ’ άρματα, μόν’ τ’ άρματά του κοίταζε,(2)
του ντουφεκιού του λέει «γεια σου, Κίτσο μου, λεβέντη.(2)
»Ντουφέκι μου, ντουφέκι μου, περήφανο(2)
σπαθί ξεγυμνωμένο, μια χαρά ‘σουν το καημένο.(2)

»Πόσες φορές, πόσες φορές με γλίτωσες,(2)
απ’ του εχθρού τα χέρια κι απ’ των Τούρκων τα μαχαίρια.»(2)

Aθανάσιος Διάκος 


https://www.youtube.com/watch?v=1AuIf4PIX9w&feature=emb_title
ΛΕΦΤΕΡΙΑ (ΠΗΔΑ Η ΦΩΤΙΑ)

Πηδάει η φωτιά κι οι σούβλες έτοιμες
 κι αυτός ολόρθος στέκει. 
Πεθαίνει αρνούμενος τον θάνατο
 και λευτεριά φωνάζει.  

Ελευθεριά για σένα χάνομαι,
 μα θα ‘ρθούν πίσω μ΄ άλλοι.

 Στρατοί οι γιοί μου και τα εγγόνια μου
 και θα σε λευτερώσουν.  (2)

Μην κλαις κυρά κι εγώ θ' αναστηθώ
 και θα σ᾿ αρπάξω πάλε. 
Θα σπώ τις αλυσίδες της σκλαβιάς 
θα καταλυώ τα κάστρα.  (2)

Λίγοι είμαστε κι αλίμονο της γης 
αν ξοφληθεί η γενιά μας. 
Στρατοί οι γιοί μου και τα εγγόνια μου 
και θα σ' ελευθερώσουν.(2)



Το μνημείο στο Ζάλογγο



https://www.youtube.com/watch?v=ugbTEX6KrDc&feature=emb_title
ΖΑΛΟΓΓΟ

Έχε γεια, καημένε κόσμε,
έχε γεια, γλυκειά ζωή(2)
και συ, δύστυχη πατρίδα,
έχε γεια παντοτεινή.(2)

ΕΠΩΔΟΣ:
Έχετε γεια, βρυσούλες, λόγγοι,
βουνά ραχούλες.(2)

Στη στεριά δε ζει το ψάρι,
ούτ’ ανθός στην αμμουδιά(2)
κι οι Σουλιώτισσες δεν ζούνε,
δίχως την ελευθεριά.(2)

Οι Σουλιώτισσες δε 'μαθαν
για να ζούνε μοναχά,(2)
ξέρουνε και να πεθαίνουν,
να μη στέργουν στη σκλαβιά.(2)

Σαν να παν σε πανηγύρι,
σ’ ανθισμένη πασχαλιά,(2)
μεσ’ στον Άδη κατεβαίνουν,
με τραγούδια, με χαρά.(2)





καρυοφύλλι του 1821



https://www.youtube.com/watch?v=ZqujgBvvGdg&feature=emb_title

ΚΛΕΦΤΙΚΗ ΖΩΗ

Μαύρη, μωρέ, πικρή είν’ η ζωή που κάνουμε.(2)
Εμείς οι μαύροι κλέφτες, εμείς οι μαύροι κλέφτες.(2)

Όλη, μωρέ, όλη μερούλα πόλεμο, (2)
όλη μερούλα πόλεμο, το βράδυ καραούλι.(2)

Με φό-, μωρέ, με φόβο τρώμε το ψωμί,(2)
με φόβο τρώμε το ψωμί, με φόβο περπατάμε.(2)

Ποτέ, μωρέ, ποτέ μας δεν αλλάζουμε,(2)
ποτέ μας δεν αλλάζουμε και δεν ασπροφορούμε.(2)

Κοντά, μωρέ, κοντά στα ξημερώματα(2)
κοντά στα ξημερώματα, γυρίζω να πλαγιάσω.(2)

Το χέ-, μωρέ, το χέρι μου προσκέφαλο,(2)
το χέρι μου προσκέφαλο και το σπαθί μου στρώμα.(2)

Και το, μωρέ, και το ντουφέκι μου αγκαλιά,(2)
και το ντουφέκι μου αγκαλιά σαν το παιδί η μάννα.(2)






Ρήγας Φεραίος ή Βελστινλής 



https://www.youtube.com/watch?v=o5z108veNAg&feature=emb_title

Ο ΘΟΥΡΙΟΣ του ΡΗΓΑ (ΦΕΡΡΑΙΟΥ)

Τρα, λα, λα…
Ως πότε παλληκάρια θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σαν λιοντάρια στις ράχες στα βουνά.(2)

ΡΕΦΡΑΙΝ:
Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
(παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.)(2)

Τρα, λα, λα…
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγουμ’ απ’ τον κόσμο για την πικρή σκλαβιά.(2)

Τρα, λα, λα….
Να χάνουμε αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς.(2)



Ο Κιουταχής επιβλέπει την πολιορκία του Μεσολογγίου 



https://www.youtube.com/watch?v=i03APkWiv6U&feature=emb_title
ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει,
λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.
Τα μάτια η πείνα εμαύρισε, στα μάτια η μάνα μνέει.
στέκει ο Σουλιώτης, ο καλός, παράμερα και κλαίει:
«Έρμο τουφέκι, σκοτεινό, τι σ’ έχω ‘γω στο χέρι;
Όπου ‘συ μου ‘γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει.»(2)
Άκρα…ζηλεύει.



Ο γέρος του Μωρηά, Θοδωρής Κολοκοτρώνης 

Νικηταράς ο Τουρκοφάγος 



https://www.youtube.com/watch?v=sDPrCMu-glM&feature=emb_title
ΣΤΑ ΤΡΙΚΟΡΦΑ

Στα Τρίκορφα μες στην κορφή,
Κολοκοτρώνης πολεμεί,
μες στα Τρίκορφα στην ράχη
πάει το αίμα σαν αυλάκι.

Κολοκοτρώνης φώναξε,
κι όλος ο κόσμος τρόμαξε,
του Νικηταρά φωνάζει,
και τους Τούρκους όλους σκιάζει.

Πού ‘σαι, μωρέ Νικηταρά,
πού ‘χουν τα πόδια σου φτερά,
μες στους κάμπους πως κοιμάσαι,
και τους Τούρκους δε φοβάσαι.

Πιάνεις τους Τούρκους ζωντανούς,
σαν τα ζαγάρια τους λαγούς,
γιέμ’ τους πιάνεις και τους δένεις,
στην Τροπολιτσά τους στέλνεις.


Σημαία Ύδρας 


https://www.youtube.com/watch?v=p95zT0zicDg&feature=emb_title

ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ

Είσαι το φλάμπουρο πούχει μεράκι του
την έννοια της ελευθεριάς,
σ’ έχει ο Κολοκοτρώνης μπαϊράκι του
κι ο καπετάνιος Ζαχαριάς.

ΕΠΩΔΟΣ :
Άσπρη, γαλάζια, σωστή ζωγραφιά,
σαν τ’ ουρανού το χρώμα,
(ξέρεις στ’ αλήθεια να κάνεις θεριά
και τους δειλούς ακόμα.)(2)

Τι πατριώτες και τι πατριώτισσες
θύματα πέσανε σωρό,
για μια σημαία ‘σέρναν οι Σουλιώτισσες
τον τελευταίο τους χορό.

Δέσπω, Σουλιώτισσα, που αντιστάθηκες στις μαύρες σκέψεις του Αλή,
για μια σημαία τότ’ ανατινάχτηκες
κι ούτε το σκέφτηκες πολύ.




Η Σημαία των Ψαρών 



ΣΤΩΝ ΨΑΡΡΩΝ
Δ. Σολωμού

Στων Ψαρρών την ολόμαυρη ράχη
περπατώντας η δόξα μονάχη,
μελετά τα λαμπρά παλληκάρια
και στην κόμη στεφάνι φορεί,
(γινομένο από λίγα χορτάρια
πούχαν μείνει στην έρημη γη.)(2)



Γεώργιος Καραϊσκάκης 


https://www.youtube.com/watch?v=M9zhOlRQhMw&feature=emb_title

ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

Ένα τραγούδι ν’ ακουστεί,
το τραγούδι του βορριά στην λεβεντιά,
που 'χει για λύρα και βιολιά,
τα τουφέκια, τα βόλια, την φωτιά.

Του Καραϊσκάκη, τα θεριά, στους ώμους,
στο Κερατσίνι μια φορά,
απ’ τα ταμπούρια τα υγρά, τον ήλιο,
σήκωναν ν’ ανεβεί ψηλά.

Ένα τραγούδι…φωτιά.

Του Καραϊσκάκη, τα θεριά, ορμούσαν,
χύνονταν μέσα στην φωτιά
και μεσ’ στα χέρια, τα τραχειά, μετρούσαν
χούφτα την χούφτα λευτεριά.

Ένα τραγούδι ν’ ακουστεί,
που το λέει η λευτεριά στην λεβεντιά
(και στ’ Αη Νικόλα την αυλή,
στο Κερατσίνι αρχίζει γιορτή.(2)





Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα 


https://www.youtube.com/watch?v=XyXMmm7v3jU
ΣΕ ΣΑΣ
Στ.:Δ. Ζυγουρα - Μ.:Ι.Μιχοπούλου

Σε σας,
που για τη λευτεριά και την τιμή
με του Χριστού την πίστη στην ψυχή
για την πατρίδα αγωνιστήκατε(2)

Σε σας,
που του θανάτου την αψηφισιά
και τη μεγαλοσύνη της καρδιάς
κληρονομιά σε μας αφήσατε(2)

Σε σένα Σουλιώτισσα, μάννα γενναία,
Ηπειρώτισσα, καπετάνισσα,
σε σε Μακεδόνισσα, Θρακιώτισσα κόρη
κι αδελφή Ψαριανή λεβέντισσα…

Που χάρισες συ στον αγώνα
αδάμαστα τα κλεφτόπουλα
και ναυμάχους φοβέρα στα πέλαγα
διαλεχτά Ελληνόπουλα.

Και σε σένα που είδες να σβήνουν
οι ελπίδες και τα χρυσόνειρα,
Μικρασιάτισσα, Μεσολογγίτισσα,
της θυσίας αρχόντισσα.

Και σε σένα μικρή Κυπριοπούλα,
που ακόμα προσμένεις και ζητάς,
αναστάσιμα και γλυκοτόνιστα
ν’ ακουστούν νικητήρια.

Σε σας,
που για …αγωνιστήκατε(2)

Σε σας,
γυναίκες Ελληνίδες, η καρδιά μ’ ευγνωμοσύνης δάφνη και μυρτιά
ξανά με σέβας υποκλίνεται.(2)
Σε σας.


https://www.youtube.com/watch?v=ozX_IJLk9g8
 Ένα παλληκάρι είκοσι χρονών

 Ένα παλληκάρι είκοσι χρονών
 τ’ άρματα του δώσαν για τον πόλεμο  

Πόλεμο δεν βρήκε πίσω γύρισε, 
στα μισά του δρόμου νεροδίψασε

 Έσκυψε να πιει νερό στο Γκιουλ Μπαξέ, 
εκεί μία σφαίρα τόνε λάβωσε  

Σύρε πες στην μάνα μ’ τη μπαμπόγρια 
και στην αδερφή μου την καλόγρια  

Θέλει ας βάλει μαύρα θέλει ας παντρευτεί,
 μένα με σκοτώσανε στο Γκιουλ Μπαξέ.






μάθημα μουσικής Ε' τάξη, 1ο

 βιβλίο μαθητή 

http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2180/Mousiki_E-Dimotikou_html-empl/index1.html


Βόγιατζερ 


Amazing street band (Dublin) Sultans of swing

https://www.youtube.com/watch?v=MidbAC9fz40



Wake Me Up - Avicii - Karolina Protsenko - Violin Cover


https://www.youtube.com/watch?v=7pR1tj7K3aw



Amazing Japanese girl plays Electone - Star Wars


https://www.youtube.com/watch?v=sY9nfEcE7bo




Baby Falls Asleep to Mom Singing "Better Place"



https://www.youtube.com/watch?v=N5KajnIbyqU



Αντιφωνικό Μέλος - Ακολουθία Γάμου 6

https://www.youtube.com/watch?v=mYqjWZVaY2E



SOUSA Semper Fidelis - "The President's Own" US Marine Band

https://www.youtube.com/watch?v=qgABUZ4i9co

δύο όμποε 




Thai Traditional Music Ensemble

https://www.youtube.com/watch?v=iochOciICDo




Ο Αλέξανδρος Παπαδάκης στο www.xilouris.gr παίζει τσαμπούνα


https://www.youtube.com/watch?v=UUsEp1OwZ0c




στο 1 και 35 

9 Years Old Guitarist Taj Farrant WOWS the judges | Australia Got Talent 2019

https://www.youtube.com/watch?v=efruZyK5_CI




How to draw a beautiful girl with headphones | Tutorial For Beginners | Pencil Drawing

https://www.youtube.com/watch?v=OdmsTLEUL4I



βιβλίο εργασιών 

http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/music_e/erg/erg_1_18.pdf








μάθημα μουσικής ε' τάξη, 2ο

 βιβλίο μαθητή http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2180/Mousiki_E-Dimotikou_html-empl/index2.html


Κυμματομορφή 


φωτόδεντρο 

http://photodentro.edu.gr/v/item/video/8522/205



(1ο ακουστικό Καραγκιόζης, 2ο είμαι ο ιπποπόταμος)




Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ 



Βιβλίο εργασιών 

http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/music_e/erg/erg_1_18.pdf

Reflection of sound and echo | CBSE 9 | SSC 9 | Science | Why Do We Hear Echoes? | Home Revise

https://www.youtube.com/watch?v=nkpvTcTcWDM



Ηχώ και Νάρκισσος * Δημήτρης Χορν, Ελλη Λαμπέτη

https://www.youtube.com/watch?v=Fw3ZjoLQ-BE


Nάρκισσος 




Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2020

μάθημα μουσικής Ε' τάξη, 3ο

 βιβλίο μαθητή http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2180/Mousiki_E-Dimotikou_html-empl/index3.html


ΔΥΝΑΤΑ... ΝΤΡΑΜΣ

Eye of the Tiger - Drum Cover - Survivor

https://www.youtube.com/watch?v=MHj9XlV3fFg

ντραμς


ΣΙΓΑΝΑ ... ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ 

Αλίκη Βουγιουκλάκη Νανούρισμα

https://www.youtube.com/watch?v=a4AdhIzhi7U

Αλίκη Βουγιουκλάκη 




Forte Piano - MusicK8.com

https://www.youtube.com/watch?v=lUYEvCly8Fo



Basic Dynamics in Music | Music Theory Tutorial

https://www.youtube.com/watch?v=ffcaP94N8KM



βιβλίο εργασιών http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/music_e/erg/erg_1_18.pdf



Kαταιγίδα, από τις τέσσερις εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι ... (Καλοκαίρι) 

Καλοκαίρι 


από το 0:27

The Storm

https://www.youtube.com/watch?v=ECZQUg6-TlU

καταιγίδα



Kαταιγίδα του Λουδοβίκου Βαν Μπετόβεν, από την Ποιμενική του Συμφωνία, προσοχή στην ένταση... 

ποιμενική ζωή ... πρόβατα... 


Beethoven - Storm from Pastoral Symphony No. 6. Concert for Kids

https://www.youtube.com/watch?v=9PrbLsQ_g7s


Λουδοβίκος Βαν Μπετόβεν






μάθημα μουσικής Ε' τάξη, 4ο

 βιβλίο μαθητή   http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2180/Mousiki_E-Dimotikou_html-empl/index4.html


Έλληνες στρατιώτες 

Έλληνες στρατιώτες στην μάχη 



(1ο ηχητικό Ντούτσε - Ντούτσε, 

Μπενίτο Μουσολίνι - Ντούτσε (Ιταλία)


Νίκος Γούναρης(Ντούτσε,Ντούτσε)

https://www.youtube.com/watch?v=OhPZgZEGZRM


Ντούτσε,Ντούτσε


Μας κοιτούσε μ’ ένα μάτι
ο Μπενίτο από καιρό,
χάθηκε στο νου του κάτι
φοβερό και τρομερό.

Και μια νύχτα ήρθε να πάρει
την Ελλάδα στα κλεφτά,
αλλά του ‘παν οι φαντάροι,
δεν περνούν σ’ εμάς αυτά.

Ήθελε να γίνει αφέντης,
να τον τρέμει η Ελλάς,
μα τον πρόφτασε ο λεβέντης
ο φουστανελάς.


2ο παιδιά της Ελλάδος παιδιά 

ΒΕΜΠΟ -ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΙΔΙΑ

https://www.youtube.com/watch?v=l8JzuSXs0GU

Σοφία Βέμπο
η τραγουδίστρια της Νίκης


ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΙΔΙΑ


Μέσ’ στους δρόμους τριγυρνάνε
οι μανάδες και κοιτάνε
ν’ αντικρίσουνε,
τα παιδιά τους π’ ορκιστήκαν
στο σταθμό όταν χωριστήκαν
να νικήσουνε.

Μα για `κείνους που `χουν φύγει
και η δόξα τους τυλίγει,
ας χαιρόμαστε,
και ποτέ καμιά ας μη κλάψει,
κάθε πόνο της ας κάψει,
κι ας ευχόμαστε:

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,
παιδιά στη γλυκιά Παναγιά
προσευχόμαστε όλες να `ρθετε ξανά.

Λέω σ’ όσες αγαπούνε
και για κάποιον ξενυχτούνε
και στενάζουνε,
πως η πίκρα κι η τρεμούλα
σε μια τίμια Ελληνοπούλα,
δεν ταιριάζουνε.

Ελληνίδες του Ζαλόγγου
και της πόλης και του λόγγου
και Πλακιώτισσες,
όσο κι αν πικρά πονούμε
υπερήφανα ας πούμε
σαν Σουλιώτισσες.

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,
παιδιά στη γλυκιά Παναγιά
προσευχόμαστε όλες να `ρθετε ξανά.

Με της νίκης τα κλαδιά,
σας προσμένουμε παιδιά


3ο 

ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ - ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΑΤΡΙΔΑ

https://www.youtube.com/watch?v=3v7ccS2KigA



ΠΑΤΡΙΔΑ - ΠΑΤΡΙΔΑ

Γλέντι έχουν πόλεις και χωριά,
απ’ τη Ρούμελη ως το Μοριά,
πηδούνε και χορεύουν,
τον Μπενίτο κοροϊδεύουν.

Ο στρατός μας πάνω στα βουνά
για τη λευτεριά μας ξαγρυπνά,
με τ’ όπλο για φλογέρα
τραγουδάει νύχτα μέρα.

Πατρίδα, πατρίδα, Ελλάδα δοξασμένη,
κανείς δε θα σ’ αγγίξει τη γη την τιμημένη.
Πατρίδα, πατρίδα, όλα τα παιδιά σου,
στα σύνορα πεθαίνουν για την ελευθεριά σου.

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.

Νύφη ντυμένη, άστρο λαμπερό,
με τον τσολιά της πλάι για γαμπρό,
γελάει ευτυχισμένη,
η Ελλάδα η δοξασμένη.

Δόξα με τη Νίκη θε να `ρθούν,
στην αγκαλιά της ν’ αποκοιμηθούν,
αφ’ όλα τα παιδιά της
γλυκοτραγουδούν μπροστά της:

Πατρίδα, πατρίδα, Ελλάδα δοξασμένη,
κανείς δε θα σ’ αγγίξει τη γη την τιμημένη.
Πατρίδα, πατρίδα, όλα τα παιδιά σου,
στα σύνορα πεθαίνουν για την ελευθεριά σου.

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.


βίντεο , με φωτογραφίες από τον πόλεμο 

Άξιον Εστί - Πορεία προς το μέτωπο

https://www.youtube.com/watch?v=UOIh6b5EPpo

"Η "Πορεία προς το μέτωπο" από το Άξιον Εστί του μεγάλου Οδυσσέα Ελύτη.Απαγέλλει ο Μάνος Κατράκης"



Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χιμάρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σκεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.

Δώδεκα μέρες κιόλας είχαμε μεις πιο πίσω, στα χωριά. Κι απάνω που συνήθιζε τ’ αυτί μας πάλι στα γλυκά τριξίματα της γης, και δειλά συλλαβίζαμε το γάβγισμα του σκύλου ή τον αχό της μακρινής καμπάνας, να που ήταν ανάγκη, λέει, να γυρίσουμε στο μόνο αχολόι που ξέραμε: στο αργό και στο βαρύ των κανονιών, στο ξερό και στο γρήγορο των πολυβόλων.

Νύχτα πάνω στη νύχτα βαδίζαμε ασταμάτητα, ένας πίσω απ’ τον άλλο, ίδια τυφλοί. Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι από τη λάσπη, όπου, φορές, εκαταβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας. Και τις λίγες φορές όπου κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, μήτε που αλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί και αμίλητοι, φέγγοντας μ’ ένα μικρό δαδί, μία μία εμοιραζόμασταν τη σταφίδα. Ή φορές πάλι, αν ήταν βολετο, λύναμε βιαστικά τα ρούχα και ξυνόμασταν με λύσσα ώρες πολλές, όσο να τρέξουν τα αίματα. Τι μας είχε ανέβει η ψείρα ως το λαιμό, κι ήταν αυτό πιο κι απ’ την κούραση ανυπόφερτο. Τέλος, κάποτε ακουγότανε στα σκοτεινά η σφυρίχτρα, σημάδι ότι κινούσαμε, και πάλι σαν τα ζα τραβούσαμε μπροστά να κερδίσουμε δρόμο, πριχού ξημερώσει και μας βάλουνε στόχο τ’ αερόπλανα. Επειδή ο Θεός δεν κάτεχε από στόχους ή τέτοια, κι όπως το ’χε συνήθειο του, στην ίδια πάντοτε ώρα ξημέρωνε το φως.

Τότες, χωμένοι μες στις ρεματιές, γέρναμε το κεφάλι από το μέρος το βαρύ, όπου δε βγαίνουνε όνειρα. Και τα πουλιά μάς θύμωναν, που δε δίναμε τάχα σημασία στα λόγια τους — ίσως και που ασκημίζαμε χωρίς αιτία την πλάση. Άλλης λογής εμείς χωριάτες, μ’ άλλω λογιώ ξινάρια και σιδερικά στα χέρια μας, που ξορκισμένα να ’ναι.

Δώδεκα μέρες κιόλας, είχαμε μεις πιο πίσω στα χωριά κοιτάξει σε κατρέφτη, ώρες πολλές, το γύρο του προσώπου μας. Κι απάνω που συνήθιζε ξανά το μάτι μας τα γνώριμα παλιά σημάδια, και δειλά συλλαβίζαμε το χείλο το γυμνό ή το χορτάτο από τον ύπνο μάγουλο, να που τη δεύτερη τη νύχτα σάμπως πάλι αλλάζαμε, την τρίτη ακόμη πιο πολύ, την ύστερη, την τέταρτη, πια φανερό, δεν ήμασταν οι ίδιοι. Μόνε σαν να πηγαίναμε μπουλούκι ανάκατο, θαρρούσες, απ’ όλες τις γενιές και τις χρονιές, άλλοι των τωρινών καιρών κι άλλοι πολλά παλιών, που ’χαν λευκάνει απ’ τα περίσσια γένια. Καπεταναίοι αγέλαστοι με το κεφαλοπάνι, και παπάδες θεριά, λοχίες του ’97 ή του ’12, μπαλτζήδες βλοσυροί πάνου απ’ τον ώμο σειώντας το πελέκι, απελάτες και σκουταροφόροι, με το αίμα επάνω τους ακόμη Βουργάρων και Τούρκων. Όλοι μαζί, δίχως μιλιά, χρόνους αμέτρητους αγκομαχώντας πλάι πλάι, διαβαίναμε τις ράχες, τα φαράγγια, δίχως να λογαριάζουμε άλλο τίποτε. Γιατί, καθώς όταν βαρούν απανωτές αναποδιές τους ίδιους τους ανθρώπους πάντα, συνηθάν εκείνοι στο Κακό, τέλος του αλλάζουν όνομα, το λεν Γραμμένο ή Μοίρα — έτσι κι εμείς επροχωρούσαμε ίσια πάνου σ’ αυτό που λέγαμε Κατάρα, όπως θα λέγαμε Αντάρα ή Σύγνεφο. Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι από τη λάσπη, όπου, φορές, εκαταβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Επειδή, το πιο συχνά, ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας.

Κι ότι ήμασταν σιμά πολύ στα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες, μήτε αρρώστους και γερούς, μήτε φτωχούς και πλούσιους, το καταλαβαίναμε. Γιατί κι ο βρόντος πέρα, κάτι σαν καταιγίδα πίσω απ’ τα βουνά, δυνάμωνε ολοένα, τόσο που καθαρά στο τέλος να διαβάζουμε το αργό και το βαρύ των κανονιών, το ξερό και το γρήγορο των πολυβόλων. Ύστερα και γιατί, ολοένα πιο συχνά, τύχαινε τώρα ν’ απαντούμε, απ’ τ’ άλλο μέρος να ’ρχονται, οι αργές οι συνοδείες με τους λαβωμένους. Όπου απιθώνανε χάμου τα φορεία οι νοσοκόμοι, με τον κόκκινο σταυρό στο περιβραχιόνιο, φτύνοντας μέσα στις παλάμες, και το μάτι τους άγριο για τσιγάρο. Κι οπού κατόπι σαν ακούγανε για πού τραβούσαμε, κουνούσαν το κεφάλι, αρχινώντας ιστορίες για σημεία και τέρατα. Όμως εμείς το μόνο που προσέχαμε ήταν εκείνες οι φωνές μέσα στα σκοτεινά, που ανέβαιναν, καυτές ακόμη από την πίσσα του βυθού ή το θειάφι. «Όι, όι, μάνα μου», «όι, όι, μάνα μου», και κάποτε, πιο σπάνια, ένα πνιχτό μουσούνισμα, ίδιο ροχαλητό, που ’λεγαν, όσοι ξέρανε, είναι αυτός ο ρόγχος του θανάτου.

Ήταν φορές που εσέρνανε μαζί τους κι αιχμαλώτους, μόλις πιασμένους λίγες ώρες πριν, στα ξαφνικά γιουρούσια που κάναν τα περίπολα. Βρωμούσανε κρασί τα χνότα τους, κι οι τσέπες τους γιομάτες κονσέρβα ή σοκολάτες. Όμως εμείς δεν είχαμε, ότι κομμένα τα γιοφύρια πίσω μας, και τα λίγα μουλάρια μας, κι εκείνα ανήμπορα μέσα στο χιόνι και στη γλιστράδα της λασπουριάς.

Τέλος, κάποια φορά, φανήκανε μακριά οι καπνοί που ανέβαιναν μεριές μεριές, κι οι πρώτες στον ορίζοντα κόκκινες, λαμπερές φωτοβολίδες.

Από τη συλλογή Το Άξιον εστί (1959)

[πηγή: Οδυσσέας Ελύτης, Ποίηση, Ίκαρος, Αθήνα 2002, σ. 136-139]


ΠΗΓΗ : https://sarantakos.wordpress.com/2019/10/27/elytis-2/


 
ΌΛΟ το Άξιόν Εστι

Ελύτης Οδυσσέας
Το Άξιον εστί
http://www.potheg.gr/ProjectDetails.aspx?id=1126&lan=1




ηχητικό

διευθύνει ο συνθέτης: Μίκης Θεοδωράκης στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (Αθήνα) το 2001

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ ♥♥♥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ (LIVE)


https://www.youtube.com/watch?v=NOdvjxvOEw8


ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ - ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ 21 ΜΑΪΟΥ 2001
Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ και μυρσίνη συ δοξαστική μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου! Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά στα ηφαίστεια κλήματα σειρά και τα σπίτια πιο λευκά στου γλαυκού το γειτόνεμα! Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό τους παλιούς μου φίλους καλώ με φοβέρες και μ' αίματα!



ηχητικό ραδιοφωνικός σταθμός, 1ον ανακοινωθέν
ηχητικό ραδιοφωνικός σταθμός , εδώ ελεύθεραι ακόμα Αθήναι

ηχητικό το ακκορντεόν

Τ' ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ-Β.Παπακωνσταντίνου & παιδική χορωδία



https://www.youtube.com/watch?v=STipqOZDhp4


Τ΄ακορντεόν Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος Στη γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο που ήξερε και έπαιζε τ' ακορντεόν όταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος φωτιές στα χέρια του άναβε τ' ακορντεόν Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ' άλλα κράταγε τσίλιες παίζοντας ακορντεόν Γερμανικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα και μια ριπή σταμάτησε τ' ακορντεόν Τ' αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει όποτε ακούω από τότε ακορντεόν κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει δε θα περάσει ο φασισμός.




Εμείς που μείναμε

μουσική : Σταύρος Ξαρχάκος , στίχοι : Νίκος Γκάτσος

Εμείς που μείναμε
στο χώμα το σκληρό
για τους νεκρούς
θ’ ανάψουμε λιβάνι
κι όταν χαθεί
μακριά το καραβάνι
του χάρου του μεγάλου πεχλιβάνη,
στη μνήμη τους θα στήσουμε χορό.

Εμείς που μείναμε
θα τρώμε το πρωί
μια φέτα από του ήλιου το καρβέλι,
ένα τσαμπί σταφύλι από τ’ αμπέλι
και δίχως πια του φόβου το τριβέλι,
μπροστά θα προχωράμε στη ζωή.

Εμείς που μείναμε
θα βγούμε μια βραδιά
στην ερημιά να σπείρουμε χορτάρι
και πριν για πάντα
η νύχτα να μας πάρει
θα κάνουμε τη γη προσκυνητάρι
και κούνια για τ’ αγέννητα παιδιά.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ: ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΜΕΙΝΑΜΕ - ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΚΑΛΛΙΜΑΡΜΑΡΟ ΣΤΑΔΙΟ

https://www.youtube.com/watch?v=ihsvT30TTtU




ΜΕΓΑΛΗ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ
https://archive.ert.gr/7986/


βιβλίο εργασιών

http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/music_e/erg/erg_1_18.pdf

από το ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ: 

[Η παρέλαση] «Η παρέλαση» αποτελεί χαρακτηριστικό απόσπασμα του μυθιστορήματος Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου. Ο μικρός ήρωας, ο Πέτρος, μαζί με την αδελφή του την Αντιγόνη και τους φίλους του Σωτήρη και Γιάννη, παίρνει μέρος στην αντίσταση ενάντια στους κατακτητές, εκθέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του. Στο τμήμα που ακολουθεί, γίνεται θεατής της πιο παράξενης παρέλασης της ζωής του, που του δίνει την οδυνηρή ευκαιρία να αντικρίσει κατάματα τη σκληρή πραγματικότητα. 

Ο  Πέτρος δεν το 'θελε να πεθάνει από πείνα. Προχωρούσε στην άγνωστη γειτονιά. Ένιωσε τα μάτια του να τον τσούζουν από τα δάκρυα που δεν έβγαιναν. Είχε διαβάσει για ένα αγοράκι σαν και κείνον, που πεινούσε κι αυτό, μα έκανε χίλια δυο κατορθώματα σε μια επανάσταση στο Παρίσι, στα παλιά χρόνια. Έτρεχε από οδόφραγμα σε οδόφραγμα, κουβαλούσε φισέκια, έφερνε μηνύματα στους επαναστάτες... Γαβριά τον λέγανε, δεν ήτανε τ' όνομά του, αλλά το παρατσούκλι του. Άραγε τον τραβούσε και κείνον τόσο δυνατά το στομάχι; Ο Πέτρος έσκασε μόνο δύο λάστιχα σε γερμανικά φορτηγά, το ένα, μάλιστα, λέει πως το 'κανε ο Σωτήρης. Ούτε οδοφράγματα ούτε φοιτητές με τα λάβαρα μπροστά ούτε τίποτα. 

Μόνο ένας ένας πέφτουν στο δρόμο οι διαβάτες από την πείνα. Μήπως έπεσε κι ο Γιάννης και έχει τόσες μέρες να φανεί; Την τελευταία φορά είχε τόσο αδυνατίσει, που το μπαλάκι του πιγκ πογκ στο λαιμό του* είχε τόσο ξεπεταχτεί ακόμα πιο πολύ, θαρρείς σε λίγο θα 'φεύγε από το λαρύγγι του και θα 'κανε γκελ χάμω. 

Κατάλαβε πως είχε μπερδευτεί σε άγνωστα δρομάκια και προχώρησε να στρίψει, να βγει στη μεγάλη λεωφόρο, κι από κει ήξερε να πάει. Έστριψε και νόμισε πως ονειρεύεται. 

Πέρα, από τη μεγάλη λεωφόρο, ερχότανε μια αλλόκοτη λιτανεία. Βάδιζε κόσμος πολύς, βουβός, λες και ήτανε μαγεμένος. Μπροστά πηγαίνανε ανάπηροι πάνω στα καροτσάκια τους, που τα 'σπρωχναν νοσοκόμες, ντυμένες τις στολές τους. Πιο πίσω άλλοι ανάπηροι με τα δεκανίκια τους και πάρα πίσω κόσμος, κόσμος ατέλειωτος, που κρατούσανε τεντωμένα άσπρα πανιά* που γράφανε πάνω τους με τεράστια μαύρα γράμματα: «ΠΕΙΝΑΜΕ». Δεν ακουγόταν άλλος θόρυβος παρά το γκαπ γκουπ από τα δεκανίκια πάνω στην άσφαλτο. Ύστερα ακούστηκαν και ξερά κλακ κλικ από αυτόματα που τα οπλίζανε. Γύρισε ο Πέτρος και είδε να έρχονται από παντού καραμπινιέροι*. Ο κόσμος προχωρούσε σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Ο Πέτρος θα 'θελε να το βάλει στα πόδια, μα στεκότανε καρφωμένος, λες και τον είχανε μαγέψει. Τα καροτσάκια με τους ανάπηρους όλο και πλησίαζαν, ο αέρας ανέμιζε σαν σημαίες τα μαντίλια των νοσοκόμων.

Ο Πέτρος είχε πάει, μια φορά στη ζωή του, σε παρέλαση με το σχολείο. Την 25η Μαρτίου, πριν τον πόλεμο. «Είναι υποχρεωτικό», τους είχε πει ο κύριος Λουκάτος. «Όποιος δεν έρθει δε θα πάρει βαθμό». Ο Πέτρος έτσι κι αλλιώς θα πήγαινε, γιατί ήθελε πολύ να φορέσει την μπλε στολή του φαλαγγίτη*. Ο διευθυντής τούς είχε πει, μόλις περάσουν μπροστά από την εξέδρα των επισήμων, να φωνάξουνε: «Ζήτω ο αρχηγός*! Ζήτω η Ελλάδα!». Ο Σωτήρης και η παρέα του, πέντε έξι αγόρια από τα θηρία της τάξης, αντί να φωνάξουν «Ζήτω ο αρχηγός! Ζήτω η Ελλάδα!», φωνάζανε: «Ζήτω ο μαϊντανός! Ζήτω η φασουλάδα!». Δεν ακουγότανε βέβαια, γιατί οι φωνές τους μπερδευότανε με των άλλων παιδιών, μα ο Πέτρος που ήταν πλάι τους τους άκουσε και θύμωσε:

 — Αν δεν πάψετε, θα το πω στον κύριο, είπε στο Σωτήρη που ήταν δίπλα του στη γραμμή.

 Ο Σωτήρης το 'ξερε καλά πως δε θα μαρτυρούσε ποτέ, κι όμως το 'πε στους άλλους και τον βγάλανε «χαφιεδάκι»*. Πέρασε ολόκληρος μήνας, ώσπου να το ξεχάσουνε και να τον πάρουνε πάλι στην ομάδα του φουτμπόλ, κι ο Πέτρος πίστευε πως, αν δεν ήτανε καλός τερματοφύλακας, δε θα του το 'χανε ποτέ συγχωρέσει. Για τον αρχηγό δεν τον ένοιαζε και τόσο, μα δεν ανεχότανε να κοροϊδεύουν την ΠΑΤΡΙΔΑ. «Η πατρίδα είναι η πιο μεγάλη αγάπη της ζωής μας». Το παρήγγειλε κι ο θείος Άγγελος, το 'λεγαν και τα βιβλία. Μα τούτος τώρα δα ο κόσμος που περνούσε βουβός, δεν έλεγε τίποτα για την πατρίδα που στέναζε. Δεν τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο. Δε γράφανε τα λάβαρά τους «Ζήτω η Ελλάδα! Ζήτω το Έθνος!». Μόνο «ΠΕΙΝΑΜΕ». Δε θυμάται ποτέ στην ιστορία να διάβασε ο Πέτρος για κανέναν ήρωα που να φώναζε «Πεινάω». Ακόμα και στην πολιορκία του Μεσολογγιού, που πέθαιναν στην πείνα, φώναζαν «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Η βουβή παράτα* σταμάτησε απότομα, εκεί μπροστά του, αντίκρυ, κι αντίκρυ με τους καραμπινιέρους. Κλικ κλακ, τώρα θα χτυπήσουν. Ο Πέτρος περίμενε να δει τον κόσμο να κάνει μεταβολή και τις νοσοκόμες να γυρίζουν τα καροτσάκια πίσω. Να όμως που μια νοσοκόμα προχωρούσε αργά αργά. Μέσα στο καροτσάκι που σπρώχνει μπροστά της ήτανε ένας τραυματίας με τα δυο πόδια κομμένα. Θα χτυπήσουν, θα χτυπήσουν... Ο Πέτρος έκλεισε τα μάτια. Δεν ακούγεται τίποτα. Όταν τα ξανάνοιξε, οι καραμπινιέροι είχαν κατεβάσει τα όπλα. Όλα τα καροτσάκια ξεκινούν, μαζί κι οι ανάπηροι με τα δεκανίκια, κι ο κόσμος...σπάνε τη γραμμή των Ιταλών και προχωρούν.

 * το μπαλάκι του πιγκ πογκ στο λαιμό του: εννοεί το καρύδι του λάρυγγα,

 δηλαδή τη στρογγυλή προεξοχή που φουσκώνειόταν καταπίνουμε 


*τεντωμένα άσπρα πανιά είναι τα πανό 


* καραμπινιέροι (ο καραμπινιέρος): οπλισμένοι Ιταλοί αστυνομικοί 


* του φαλαγγίτη (ο φαλαγγίτης): οι φαλαγγίτες ήταν μέλη ομάδων, 

οργανωμένων με στρατιωτικό τρόπο, σε φασιστικά καθεστώτα. 

Στο κείμενο η συγγραφέας εννοεί τους φαλαγγίτες της Νεολαίας 

του δικτατορικού καθεστώτοςτου Ιωάννη Μεταξά, που αναφέρεται

 ως «αρχηγός» στη συνέχεια 


* (το) «χαφιεδάκι»: μικρός χαφιές, προδότης, καταδότης


 * (η) παράτα: η παρέλαση



Τσάρλυ Τσάπλιν, ο Δικτάτορας

The Great Dictator 1940 Full Movie

https://www.youtube.com/watch?v=pw23cHhdJuY






Ετικέτες

100 αναρτήσεις 25η Μαρτίου 25η Μαρτίου 1821 28η Οκτωβρίου 1940 α' τάξη αβ αβα Αγγλία αλαλί αλεπού Ανάσταση ανθρώπινες φωνές αντανάκλαση απόκριες αρκούδα αυτί β' τάξη Βιβάλντι βίντεο Βοσνία Ερζεγοβίνη βροχή Βυζαντινή Μουσική γ' τάξη Γαλλία Γερμανία γη γιορτές γιορτή 25ης Μαρτίου 1821 γιορτή μητέρας γιορτή πατέρα γιορτή Χριστουγέννων Γιώργος Σακελλαρίδης γκάϊντα γραφομηχανή δ' τάξη Δέκα παλλληκάρια Δεροπολίτισσα δημοτικό σχολείο δημοτικό τραγούδι διάρκεια ήχου διαστολή διπλή διαστολή δραστηριότητες Δωδεκαήμερο ε' τάξη Εγκώμια έθιμα είδη μουσικής έλατο Ελβετία Ελληνική Σημαία ένταση ήχου επιτάφιος ευχές Ζάλογγο Ζόλταν Κοντάϊ Ζωγραφιές Χριστουγέννων Η κυρα - Σαρακοστή ημιτόνιο ΗΠΑ ήχος ηχώ Θεοφάνεια Θοδωρής Κολοκοτρώνης ίντερνετ ιστορία Ελληνικής μουσικής Ιταλία κάλαντα Κάλαντα Λαζάρου καλή Σαρακοστή κανόνας καραγκιόζης καρναβάλι κατασκευή μουσικών οργάνων κελάηδημα Κέρκυρα κινούμενα σχέδια κλίμακα του ντο κόσμος κούκος κρόταλα κρουστά όργανα Κυριακή των Βαΐων λαζαράκια λαλίτσα λίμνη των κύκνων λιοντάρι μάθημα μουσικής Μάνος Χατζιδάκις μαράκες Μεγάλη Δευτέρα Μεγάλη Εβδομάδα Μεγάλη Παρασκευή Μεγάλη Πέμπτη Μεγάλη Τετάρτη Μεγάλη Τρίτη Μεγάλο Σαββάτο μέτρο Μίκης Θεοδωράκης μονόχορδο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων μουσικά όργανα μουσικές φόρμες μουσική μουσική σημειογραφία μπαλέτο Μπαλόνι σ ' αγαπώ μπάντα Μπετόβεν νανούρισμα νότες Ο Βασιληάς των Ζώων ορατόριο ορχήστρα ορχήστρα τζαζ παιγνίδια της γειτονειάς παραδοσιακά όργανα Παραδοσιακοί Χοροί παραμύθι Πάσχα παύσεις περπερούνα πιάνο πόλεμος Πολυτεχνείο ποντίκι Πρωτοχρονιά πτηνά Πυθαγόρας ραδιόφωνο ρυθμός Ρώμη Ρωσσία Σάββατο του Λαζάρου Σαιν Σανς σαλιγκάρι Σούλι Σουλιώτισσες στ' τάξη συγκρότημα συγχορδίες συμφωνία σχολείο ταμπούρλο τόνος Τραγούδια τραγούδια 25ης Μαρτίου 1821 τραγούδια Χριστουγέννων Τρεις Ιεράρχες Ύμνοι ύψος ήχου φαγητό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης φιλαρμονική ορχήστρα φλάουτο φόρμα ροντό Φραντς Σούμπερτ φυσικοί ήχοι χάλκινα πνευστά χαρακτήρες Χειμώνας χειρονομική χελιδόνι χιονάνθρωπος χιόνι χορός χορωδία Χριστός Ανέστη Χριστούγεννα accelerando adagio allegro Ederlezi forte piano ritardando